Hissetmek …

“Hissetmek” insana verilmiş en mükemmel duygu!

Eşim Mag Rayn ı sever. Mag Rayn ne zaman aklıma gelse “Melekler Şehri” filmini düşünürüm. Adamlar okumaya ve kitaba her yerde vurgu yapıyorlar. Meleklerin mesken tuttukları yer neresi ? Bir “kütüphane”!

Filmin düşündürdükleri sadece bir kütüphane değil elbet. Bir meleğin insan olmak istemesi konu. İlginç değil mi ?

Benim de merak ettiğim konulardan biri bu. Hissetmek duygusu başka bir varlığa da verilmiş mi ?

Mesela gün batımını seyrederken, o manzaranın bana hissettirdiği muazzam hazzı başka bir varlıkta hissedebilir mi?
Ağzıma attığım bir şekerlemenin tadını benim aldığım gibi alan var mı ?
Bir yaz sıcağında serin deniz sularının bana hissettirdiklerini algılayan başka bir varlık!
Yada kızlarım “baba” diyerek koşup boynuma sarıldıklarında hissettiğimi insan oğlu dışında hangi varlık yaşar. Teninize o küçük ellerin dokunuşu nasıl bir haz verir ?

Bir melek bunları hissedebilir mi?

İnsan olmak … çok güzel….

Hayatın hiçbir yönü bayağı yada pis değildir. Yaşamak, güneşin doğuşunu görmek, dolunay altında düşüncelere dalmak bir nimettir, büyük bir nimet… Belki de insan oğlundan başka hiçbir varlığa verilmemiş mükemmel güzellikler…

Peki bütün bunlar olurken “spiritüel gerçeği” yok farz edebilir miyiz ? Yada spiritüel ile gerçek-realite yan yana gelemez mi ? Bu başka bir yazının konusu.

Her ne ise “insan” , O nu yaşamak güzel….